Rekonstrukcja historyczna
Zasugerowano, ażeby punkt Rekonstrukcja (bitwy) zintegrować z tym artykułem ewentualnie sekcją. (dyskusja)
Rekonstruktorzy z Francji przedstawiają 101.AD.(Airborne Division)-Dywizję Powietrzno Desantową.
Rekonstruktorzy z Własny i Słowacji przedstawiają napad na “linię Mołotowa”, Sanok, Błonia powyżej Sanem, latko 2007
Historyczne rekonstrukcje to zbiór działań, na przestrzeni których ich uczestnicy odtwarzają w strojach i za pomocą artefaktów wytworzonych teraz, trochę oryginalnych, konkretne wydarzenia z przeszłości (tak bywa bitwy) bądź różnorodne aspekty życia w wybranym okresie historycznym.
Odtwarzanie wydarzeń historycznych ma swoją długą historię, dłuższą chociażby od historii turniejów rycerskich. Zapisy z epoki starożytnego Egiptu, Grecji albo Rzymu, mówią o przypominaniu na rzecz potrzeb publicznych wielkich zwycięstw militarnych ówczesnych władców. W tym momencie w roku 1687 roku król James II odtworzył otoczenie Budapesztu na polach Hunslow Heath. W okresie wojen napoleońskich regularne oddziały wojskowe a milicji inscenizowały w Hyde Parku wielkie bitwy na rzecz mieszkańców Londynu.
Próby przenoszenia wydarzeń historycznych do współczesności celem przybliżenia jej publiczności ewentualnie również na rzecz samych uczestników projektów historycznych bywają określane terminem żywej historii, ponieważ niedaleko każdym takim projekcie zwraca się szczególną uwagę na tragizm wydarzeń zaś zabieganie o behawior realiów. W rezultacie historyczne rekonstrukcje sprowadzają się w swojej zasadniczej formie do przedstawiania na żywo czynności w obrębie historycznego kontekstu. Historyk, Michał Bogacki zaproponował, iżby w języku polskim funkcjonowanie taką określać odtwórstwem historycznym.
Mimo różnych argumentów merytorycznych przemawiających za przedstawioną propozycją, istnieje współcześnie pluralizm polskich terminów, skoro obecnie na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku w środowiskach zajmujących się historical reenactment ustaliły się i spopularyzowały terminy: „rekonstrukcja historyczna” , „rekonstruktor” tudzież „grupa rekonstrukcji historycznej” . Nazwy wywodzące się od czasownika „odbudować” są dzisiaj używane przez wszystkich zainteresowanych - uczestników i sympatyków ruchu, a również przez środki masowego przekazu – zarówno niszowe pisma środowiskowe, gdy i środki masowego przekazu.
Spis treści
- 1 Kryteria zainteresowań
- 2 Uczestnicy rekonstrukcji historycznych w Polsce
- 3 Publikacje
- 4 Bibliografia
- 5 Zobacz też
- 6 Linki zewnętrzne
Kryteria zainteresowań
Działania odtwórcze jest dozwolone systematyzować używając różnych kryteriów - jak pierwsze danie zamienić należy podejście do nauk historycznych. Na jednym krańcu znajdą się działania odtwórcze o znamionach badań eksperymentalnych, prowadzone przez ludzi o wysokim poziomie wiedzy fachowej, wskutek którym jest dozwolone sprawdzać hipotezy nauk historycznych i lepiej docenić aktorów wydarzeń z przeszłości. Na przeciwległym krańcu znajdzie się amatorska, popularna odbudowa historyczna traktowana jak zabawa i rarytas turystyczna. Drugie kanon, profil minionej rzeczywistości poddawanej działaniom odtwórczym, pozwala nagrodzić czwórka typy aktywności :
- Pierwszy to generowanie artefaktów na rzecz potrzeb rekonstrukcji historycznej, inaczej nabywanie i naprawianie oryginalnych, materialnych obiektów z przeszłości (na przypadek budynków, sprzętów, narzędzi, broni, pojazdów, ubrań, mundurów, zbroi) czy też generowanie od nowa obiektów naśladujących przedmioty oryginalne. Tytuł własności odpowiedniego ubrania i wyposażenia ważne jest na rzecz wszystkich odtwórców historii. Projekcja materialnych przedmiotów z przeszłości jest dozwolone dodatkowo zezwalać za odrębną specjalizację, bowiem wymaga ono owszem złożonych umiejętności i zajmuje racja mrowie czasu, iż staje się na rzecz wielu osób główną aktywnością życiową, często, choć nie ma tu prostej reguły, stanowiącą uwaga utrzymania.
- Innego rodzaju działaniem jest projekcja określonych zbiorowości ludzkich z przeszłości, na przypadek kręgu rycerskiego, warsztatu rzemieślniczego, trupy artystów azali oddziału wojskowego. Rekonstrukcja wybranych fragmentów nieistniejącej w teraźniejszości tkanki społecznej polega na uczeniu się ról pełnionych przez członków historycznej zbiorowości, relacji z osobami pełniącymi inne role w grupie, kompletowaniu związanych z poszczególnymi rolami materialnych artefaktów zaś na poznawaniu sposobów posługiwania się nimi. Sprawa sądowa odtwarzania określonej grupy jest wymagany, ażeby w trakcie
- Inscenizacji (to trzecia część gatunek działań rekonstrukcyjnych) możliwe stało się pokazanie, gdy taka społeczność funkcjonowała w praktyce, a wobec tego, na przypadek, zaprezentowanie działania dawnego warsztatu rzemieślniczego, wejścia książęcego orszaku do miasta, turnieju rycerskiego azaliż ćwiczeń dawnego oddziału wojskowego.
- Czwarty gatunek działań stanowią rekonstrukcje bitew, zdarzeń historycznych azali obrzędów - trudne z logistycznego punktu widzenia złożone imprezy zorganizowane podług rozbudowanego scenariusza, tworzącego narracje złożone z sekwencji wydarzeń, trwające masa godzin, a poniekąd dni i wymagające zaangażowania znacznej liczby ludzi.
Imprezy (na przypadek, rekonstrukcje wydarzeń, defilady, pokazy, turnieje, festyny, festiwale, zloty) mają zasadnicze oznaczanie na rzecz ruchu rekonstrukcji historycznych, bo nowoczesne odtwórstwo wyrasta z staż. Imprezy, stanowią arena publicznej prezentacji dorobku i ekstremum pracy poszczególnych grup. Są one plus okazją do spotkań rekonstruktorów, dyskusji i wymiany doświadczeń. Wynikiem takich konfrontacji jest określnik standardów działania, celów rozwoju poszczególnych nurtów ruchu, a dodatkowo generowanie nieformalnej hierarchii – wyłonienie liderów i grup wiodących, o największym autorytecie i osiągnięciach.
Uczestnicy rekonstrukcji historycznych w Polsce
Rekonstruktorzy interesują się różnymi epokami z przeszłości. Na świecie wolno wynaleźć grupy zajmujące się odtwarzaniem różnorodnych okresów historycznych od pradziejów do XX wieku. W Polsce do tego czasu skrystalizowały się trzy nurty rekonstrukcji, które w skrócie przedstawimy w dalszej części rozdziału:
- odwołujący się do średniowiecza;
- napoleoński, choć jest to określenie umowna, dlatego że w Polsce obejmuje on czas od końca XVIII wieku do 1831 roku;
- odwołujący się do Wojny Secesyjnej w USA (1861-1865);
- dwudziestowieczny, najliczniej reprezentowany przez środowiska nawiązujące do tradycji polskiej kawalerii tudzież grupy odtwarzające II wojnę światową. Działania odtwórcze skupiają się na rekonstruowaniu działań militarnych (ang. combat reenacting) czy też na inscenizowaniu aktywności pokojowej (ang. living history). Oba te nurty odtwórstwa uzupełniają się i często współwystępują w ramach tych samych imprez, jednak w poszczególnych krajach różne epoki zaś typy aktywności zyskują mniejszą ewentualnie większą moda wśród rekonstruktorów. Zainteresowania rekonstruktorów zależą w dużym stopniu od biegu dziejów konkretnego kraju azali regionu, w związku z tym w Polsce rekonstrukcje militarne (w zasadzie kiedy chodzi o XX stulecie) rozwijają się lepiej aniżeli „living history”. W Stanach Zjednoczonych zaś inscenizacje bitew są równie popularne podczas gdy projekcja aktywności pokojowej, w tym – codziennej egzystencji zwykłych ludzi żyjących w przeszłości.
Największą grupę wśród uczestników rekonstrukcji historycznych stanowią osoby nie zajmujące się zawodową problematyką historyczną. Są to z reguły amatorzy, którzy traktują uprawianie żywej historii/ odtwórstwo historyczne/ rekonstrukcje historyczne w charakterze zamiłowanie. Uczestnicy w obrębie tej grupy hobbystów rekrutują się poczynając od grup młodzieżowych społem z rodzicami, do osób starszych posiadających nuże doznanie życiowe. Wśród dorosłych uczestników przeważają studenci, z grup zawodowych np. strażacy, prawnicy, członkowie sił zbrojnych, i osoby zajmujące się zawodowo problematyką historyczną. Z punktu widzenia postaw uczestników, istota rzeczy ruchu stanowią relatywnie wąskie kręgi entuzjastów, którzy (obojętnie od źródła utrzymania) traktują rekonstrukcję na serio i profesjonalnie, regularnie uczestniczą w pracy swoich grup azaliż stowarzyszeń, prowadzą szkoła wyższa powyżej interesującą ich epoką, kompletują ubiory, organizują wydarzenia i inscenizacje. Entuzjastycznych rekonstruktorów nie ma w Polsce za wielu, ich numer przy dekadencja 2006 roku nie przekraczała 5 tysięcy: nieznacznie nad 3000 w grupach średniowiecznych, dookoła 300 w rekonstrukcjach napoleońskich i wokół 1000 w rekonstrukcjach dwudziestowiecznych. Dokładne dane nie istnieją, ponieważ w zdecentralizowanym ruchu nie ma statystyk, rekonstruktorzy przemieszczają się między środowiskami, a z entuzjastami mieszają się wysoko liczniejsi okazjonalni uczestnicy, którzy posiadają co najmniej część niezbędnego uzbrojenia, sprzętu i umundurowania, jednakże ich działanie ma oblicze przygodny – nie uczestniczą regularnie w pracach swojej grupy, jednakowoż stawiają się na ważniejszych imprezach i inscenizacjach. Najluźniej związani z ruchem są czynni sympatycy, którzy rekonstrukcję traktują jak wakacyjną zabawę, pożyczają od innych broń i stroje, tak aby od czasu do czasu ponieść wkład w imprezie albo w inscenizacji. Braki w wyposażeniu i uzbrojeniu sympatyków sprawiają, iż nie furt są oni dopuszczani przez prawdziwych rekonstruktorów do pełnego udziału w imprezach.
Publikacje
Czasopismami ruchu są w Polsce „Periodyk Rycerska” zajmująca się rekonstrukcjami średniowiecznymi i nowożytnymi a kwartalnik „Do Broni!”, kto skupia się na rekonstrukcjach przełomu XVIII i XIX wieku a XX stulecia. Na rzecz środowisk kawaleryjskich ważnym pismem jest „Oryginalny Festiwal Kawaleryjski”, mnóstwo miejsca rekonstrukcjom poświęca podobnie miesięcznik „Eksplorator”, a „Militaria XX wieku” mnóstwo uwagi poświęcają broni i sprzętowi wojskowemu.
Bibliografia
- Michał Bogacki, 2006, Historical reenactment jak prekursorski podejście prezentacji przeszłości. „Do Broni!”, nr 4, s. 34 - 37.
- Piotr Tadeusz Kwiatkowski, 2008, Pamięć zbiorowa społeczeństwa polskiego w okresie transformacji. Oficyna Naukowe “Akademik”, Stolica Polski. Podział 2.
Zobacz też
- archeologia eksperymentalna
- Dymarki Świętokrzyskie
- rekonstrukcja (bitwy)
- Wesele w Landshut
Linki zewnętrzne
- Rekonstrukcja historyczna w Polsce, zależności z imprez rekonstrukcyjnych, komentarze
- Reenacting and living history - międzynarodowy założenie polskich odtwórców
Kategorie: Hobby • Relacja wojskowościUkryta kategoria: Artykuły do zintegrowania